‘108 worden is toch geen verdienste?’

29 Mrt

108 jaar worden, kun je het je voorstellen? Ik had de eer Jos Wijnant, die zaterdag 108 werd, te interviewen voor het Brabants Dagblad. Een kwieke oude man, dat mag van hem gezegd worden.

Ter ere van zijn 108ste verjaardag maakte Brabants Dagblad gisteren met Jos Wijnant een ritje door Den Bosch. “Het is nog altijd een prachtige stad.”

Jos Wijnant met zijn buurvrouw

Keurig in colbert gestoken, een nette das om en het lintje dat trots op de linkerborst prijkt. De oudste man van Nederland is zichtbaar verheugd een ritje door zijn stad Den Bosch te maken. Met de rollator aan de hand stapt Jos Wijnant voorzichtig zijn kamer in woonzorgcentrum De Taling uit. “Hè, wat is dit?” Hij loopt onder een ronde versierde verjaardagsboog door. “Dat hoeft toch niet?”, vraagt Wijnant zich hardop af.

Met hulp van zijn dochter Ria kruipt Wijnant voorzichtig in de auto. En dan komt het. Waar je van zo’n – met alle respect – oude man verwacht dat de woorden met mate uit zijn mond komen, is daar bij hem geen sprake van. Woorden, volzinnen, hele verhalen vertelt hij als een snel stromende rivier.

Herinneringen over de plaats waar hij vroeger woonde, de emotionele aankomst op het station in Den Bosch van zijn ouders toen zij tijdens de Eerste Wereldoorlog uit België vluchtten. De in Antwerpen geboren Bosschenaar beschrijft het alsof het voor zijn neus afspeelt. Bij het station aangekomen vertelt hij over toen. “Mijn ouders waren bang dat mij iets zou overkomen in Antwerpen. Daarom werd ik naar mijn neef in Den Bosch gestuurd. Drie dagen later kwamen mijn ouders op het station in Den Bosch aan.” De aankomst van zijn ouders is iets dat hem emotioneel raakte. “Ze werden ontvangen door kwade Bosschenaren die zongen dat wij, uit België afkomstig, hun eten zouden inpikken.” Nu, 96 jaar later, staat hij weer voor het station. Stilletjes kijkt hij ietwat bedrukt naar de grote gevel waar ‘Station ‘s-Hertogenbosch’ op staat. “Het oude station met die torens was veel mooier.”

Wijnant heeft met zijn 108 jaar nog altijd een stevige mening. Langs de parkeerplaats van het nieuwe ziekenhuis rijdend: “Bah, die parkeerplaats is verrekte lelijk!” Dochter Ria probeert hem in toom te houden, maar dat lukt niet bepaald. “Moet je kijken wat een gebouw”, gaat hij verder.

Het geheim voor het bereiken van de enorme leeftijd heeft hij niet. “Ik heb altijd normaal geleefd. Wel geniet ik nog iedere dag van een borrel en een goed glas wijn.” Hij zegt de ophef rond zijn 108-jarige verjaardag onnodig te vinden. “Zo’n versiering bij mijn deur is toch onzin? Als ik een kind uit het water had gered, kan ik me voorstellen dat mensen zoiets voor je doen. Maar 108 worden, dat  is toch zeker geen verdienste?”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: