Archief | Voetbal RSS feed for this section

Griekse veldslag

16 Mrt

Het tijdelijk stilleggen van de Griekse voetbalcompetitie was een vergaande maatregel van de regering na ongeregeldheden rondom de voetbalderby Panathinaikos-Olympiakos van drie weken geleden. Het geweld moet stoppen, is de boodschap. Inmiddels is de competitie ‘gewoon’ weer van start gegaan, zonder dat de hooligans zich ook maar iets van de anti-reloproepen aantrekken. Een (verlaat) verslag van de Griekse derby die volledig uit de hand liep.

Gate 13, Panathinaikos-Olympiakos

Gate 13 voorafgaand aan Panathinaikos-Olympiakos

Lees verder

Crimineel

15 Jan

,,Als ze niet willen meewerken, moeten ze maar naar de bioscoop gaan. Of thuisblijven.” Het zijn de laatste woorden van een statement van de Kerkraadse burgemeester Jos Som. Samen met politie en OM besloot hij dat Fortuna-supporters die de derby tegen Roda JC willen bezoeken, verplicht zijn een kopie van het identiteitsbewijs in te leveren.

door Renée van den Kerkhof - http://www.reneevandekerkhof.com/

illustratie: Renée van den Kerkhof – www.neetje.nl

Lees verder

On tour met ‘the boys in green’

22 Jun

De deelname van Ierland aan het EK voetbal voelde voor de bewoners van het eiland aan als een bonusprogramma. Het komt namelijk niet zo gek vaak voor dat ‘the boys in green’ weten door te dringen tot een groot hoofdtoernooi. De laatste keer dat Ierland een EK voetbal speelde, was in 1988. Het werd direct een toernooi om nooit meer te vergeten. Grote rivaal Engeland werd namelijk met 1-0 opzij gezet. De editie van 2012 verliep minder succesvol: de Ieren wonnen geen enkele wedstrijd en wisten slechts een keer te scoren. Dat deerde de 40.000 meegereisde Ieren (ter informatie: voetbal is er nationale sport nummer vier en het land telt vier miljoen inwoners) echter weinig. Ze waren er ‘just for the crack’. En dat heb ik geweten. Twee weken lang trok ik namelijk op met het groene leger. Een foto-impressie vanuit Poznan en Gdansk.

Ierland-Kroatië, Poznan

Ierland-Kroatië, Poznan

Lees verder

‘FUCK EURO 2012’

6 Jun
Een FUCK EURO 2012-sticker in de straten van speelstad Wroclaw.

Een FUCK EURO 2012-sticker in de straten van speelstad Wroclaw.

Het overgrote merendeel van de Polen is vooral trots dat hun land een van de twee gastheren is van het EK 2012. Ze zien het als een staatsexamen, als een grote stap in de opbouw van het land nadat het communisme zo’n twintig jaar geleden verdween. Maar er is een groep die het hier niet mee eens is. Het zijn de ultra’s, de fanatiekste voetbalfans, van verschillende clubs die zich verenigden en het standpunt ‘FUCK EURO 2012’ innamen.

Reden hiervoor is er een die voor de ‘gewone’ Pool onbegrijpelijk is en door hen in de prullenbak wordt gemieterd. De ultra’s beschuldigen de politiek ervan duizendeneen beloften te hebben gedaan, terwijl ze die slechts deels zou zijn nagekomen.

‘Ja, de infrastructuur is verbeterd, maar niet zoals beloofd. Ja, de stadions zijn vernieuwd, maar ze hielden hierbij geen rekening met ons, de gebruikers. Nu we aan de vooravond van het EK staan, zien we hoeveel er nou eigenlijk is veranderd: bijna niks’, roepen de ultra’s.

Maar volgens de politici is de groep (ruim 5.500 mensen hebben de FUCK EURO 2012-facebookpagina geliket) vooral boos, omdat juist zij, ‘de raddraaiers’, nu keihard worden aangepakt. De politie deed onlangs verschillende invallen bij de hooligans, pakte deze op en houdt ze nog steeds vast. De politiek zegt dat de hooligans maar beter kunnen wennen aan dit beleid, want vanaf nu doen ‘we’ het alleen nog maar op deze manier. De ultra’s menen dat dit enkel reclame is om uit te dragen hoe goed Polen het wel niet doet. ‘Maar na het toernooi wordt alles weer als vanouds. Wij zijn nu onderdeel van het spel dat het EK heet, omdat wij kritiek uiten op de regering. Maar intussen blijft zij juist buiten schot, want ook de media richten hun pijlen alleen maar op ons.’

Of de regering dit beleid daadwerkelijk gaat aanhouden, is enkel gissen. Daarvoor is het wachten tot na het EK. Pas dan wordt duidelijk of de Poolse overheid daadwerkelijk een nieuwe weg is ingeslagen of dat deze belofte, volgens de ultra’s net als al die andere, loos is. Tot die tijd zullen de vingers, wijzend naar de andere kant, gestrekt blijven.

Net als zestig jaar geleden een vlammenzee

29 Mei

We schrijven november 2011, als de temperatuur in het Servische Belgrado met het vriespunt flirt. Door de wind voelt het nog ijziger aan. Rode Ster Belgrado staat met 2-1 voor tegen ‘kleintje’ OFK. Spannend is het niet, de thuisclub domineert. Plots zie ik duizenden en nog eens duizenden kranten door de lucht vliegen. De ultra’s van Rode Ster verspreiden deze binnen een mum van tijd tot iedereen een aantal kranten in zijn handen heeft. Iedereen, ook ik. wordt betrokken bij een tifo-actie. Iets wat je nauwelijks kunt voorstellen, gebeurt. De fanatieke fans steken de kranten in de hens. Waarom? Een hetze tegen de media? Is er iets over hun club geschreven dat ze niet aanstaat? Ik weet het niet, meen dat het met de reden ‘gewoon omdat het kan’ gepaard ging.

Niets hiervan is waar, blijkt achteraf. Het is namelijk precies zestig jaar geleden dat Rode Ster voor de allereerste keer landskampioen werd, toen nog van Joegoslavië. De aanhang vierde dat destijds door met kranten een vlammenzee (vanaf 14.54 minuut) te creëren. Dat herhalen de fans nu: een ode aan het team, het behaalde kampioenschap van toen.

Beduusd kijk ik om me heen als mijn buurman iets in het Servisch mompelt en ook mijn kranten aansteekt. Iedereen springt en zingt, terwijl brandweermannen zenuwachtig heen en weer rennen op de sintelbaan die de tribune van het veld scheidt. Ik pak mijn fotocamera en leg het schouwspel vast. Voor en achter me zweven brandende stukken krant door de lucht. Verbouwereerd staar ik naar stoeltjes die afbranden. Behoefte om weg te gaan heb ik niet. Normaal zie en lees ik dit enkel op het web, nu ben ik er zelf bij. Met die gedachte sta ik tussen al die gekken te kijken naar het vuur, naar de brandweermannen die met emmers water komen aanrennen om de vlammen te doven. Zo is het alsnog een heet avondje Belgrado.

Hieronder een foto- en videocompilatie van eigen geschoten beelden (met vanaf 1.00 minuut de vlammenzee).

De voetbalderby van Bulgarije

4 Jan

Het was de vrijdag dat mijn herfstvakantie begon. Dé voetbalderby van Bulgarije, CSKA Sofia – Levski Sofia, stond op het programma en ik zou met ongeveer dertig Levski-fans vanuit Blagoevgrad de bus nemen naar Sofia. Zit je dan, in een bus uit de jaren zestig, met nauwelijks Engelssprekende kerels.

Biertje hier, biertje daar. Heel bijzonder was de reis niet, tot ze de White Power-sjaals en boksbeugels uit hun tassen haalden. “We zijn bereid voor onze club te sterven”, schalde het meermaals door de bus, terwijl ze hun ‘gereedschappen’ trots boven hun hoofd hielden. Een niet bepaald alledaags schouwspel. Wat erna in het stadion volgde, was wat dat betreft een passend vervolg.

Een eigen gemaakte video-compilatie voor mijn schoolvak ‘Multimedia Journalism’ over de busreis en de massale support van de Lesvki-fans:

%d bloggers liken dit: